Isparta’ya 41 km uzaklıkta olan Keçiborlu, E24 Devlet Karayolu üzerinde, bölgenin yol ağının kavşak noktasında yer alır. Ortalama rakımı 1010 m ve yüzölçümü 562 km²dir. Burdur Gölü’nün 22 km.lik kuzey kıyı şeridi Keçiborlu sınırları içerisinde yer almaktadır. Süleyman Demirel Havalimanı ilçe sınırlarındadır.

Keçiborlu’da Burdur Gölü kenarında kuş gözlemciliği yapabilirsiniz.


Tarihte Keçiborlu
Keçiborlu adının nereden geldiğine dair bazı rivayetler bulunmaktadır. Keçiborlu’ya gelip yerleşenlerin Niğde’nin Bor İlçesi’nden geldikleri, bunların bir kısmının Uluborlu’ya yerleştikleri, Keçiborlu’ya yerleşenlerin ise buraya küçük borlu anlamına gelen “Kiçiborlu” adını verdikleri ifade edilmektedir. Ayrıca bölgenin kırık, küçük tepeciklerden meydana gelen arazi yapısına atfen küçük taşlık yer manasına gelen “Kiçiborlu” (Bor: Taş, çakıl; Kiçi: Küçük) adının verildiği de ifade edilmektedir. Daha sonraları bu isim Keçiborlu olarak değiştirilmiştir.

İlçe sınırları içinde tespit edilebilmiş en eski buluntular Tunç Çağ’a (MÖ 3000-1200) ait yerleşimin bulunduğu Keçiborlu Höyük (Dörtyol) ve Kılıç Höyük’de (Kılıç) bulunmuştur.

Pisidia bölgesinin kuzey batısında Frigya sınırına yakın olan Anaua (Acı Göl) ve Askania Gölü (Burdur Gölü) arasındaki arazide kalan Baris (Fari) Antik Kenti bugünkü Kılıç Kasabası yakınlarındadır. Kentin kuruluş tarihi hakkında herhangi bir bilgi yoktur.  

1182 yıllarında Keçiborlu ve havalisi Selçuklu egemenliğine girmiştir. Isparta ve civarının 1204 yılında Anadolu Selçuklu Sultanı III. Kılıçarslan tarafından fethedilerek, Türk hakimiyetine katılmasıyla bölgenin Selçuklu egemenliğine girişi tamamlanmıştır. 1301 yılında Hamitoğulları Beyliği hakimiyetine giren bölge, 1380 yılında Osmanlı egemenliğine girmiştir.

Aydoğmuş Kasabası’nın adının ramazan bayramının başlangıcını gösteren hilalin ilk defa burada gözetlenmesinden dolayı verildiği rivayet edilmektedir.


Gül Yetiştiricliği
Senir Kasabası Isparta’ya 45 km, ilçe merkezine 15 km; Kılıç Kasabası ise Isparta’ya 45 km, ilçe merkezine 9 km mesafededir. Senir ve Kılıç Kasabaları’nda gül bahçeleri ve gül fabrikaları bulunmaktadır. Senir ve Kılıç Kasabaları’nda, gül toplama sezonunda organik gül bahçelerinde yurt içi ve yurt dışından gelen turistlerin gül topladığını görebilirsiniz. İsteyen turistler, Senir Kasabası’nda bulunan gül yağı üretim tesislerinde geleneksel gül imbiklerinden gülyağı-gülsuyu elde etme imkanına sahiptir. Senir Kasabası’nda ayrıca, kasabanın eski kültürel, sosyal ve ekonomik hayatını yansıtan etnografik mahiyette eserlerin bulunduğu bir Kültür Evi bulunmaktadır.  Senir’e gelip de bu Kültür Evini görmeden dönmeyin.

Lavanta Yetiştiriciliği
Lavanta, Isparta’ya ilk olarak 1975 getirilmiştir. Türkiye’de ekonomik anlamda sadece Isparta’da üretilen lavanta, Keçiborlu’nun özellikle Kuyucak Köyü’nde olmak üzere, Kuşçular ve Çukurören Köylerinde de yetiştirilmektedir. 2015 yılında 2.236 dekarlık alanda, 292 ton lavanta üretilmiştir. Kurusu daha çok bilinen lavantadan üretilen ürünler ise lavanta yağı, lavanta balı, lavanta çayı, lavanta sabunu ve lavanta suyudur.


İncesu Köyü Camii
İncesu Beldesi Merkezinde, kare planlı, kırma çatılı, marsilya tipi kiremit ile örtülü, kuzeybatı köşesinde tek şerefeli bir minareye sahip olan cami, 1692 yılında yapılmıştır.


Sinan Bey Camii
İlçe merkezinde bulunan kareye yakın dükdörtgen planlı cami, taş duvarlara sahip olup, marsilya kiremidi kaplı, kırma çatı ile örtülüdür. Caminin kuzey, batı ve doğu cephelerden giriş kapısı bulunmaktadır.


Aslanlı Çeşme
İncesu Beldesi Köyiçi Mevkii’nde bulunan yuvarlak kemerli, dikdörtgen formlu, taş malzemeden yapılmış sokak çeşmesidir. Çeşmenin üzerinde bulunan aslan kabartmalarının arasında 1932 tarihi yazmasına rağmen, H. 1303 (M. 1885) tarihine yapıldığı tahmin edilmektedir. 


Koca Çeşme
İncesu Beldesi Köyiçi Mevkii’nde bulunan yuvarlak kemerli, dikdörtgen formlu, taş malzemeden yapılmış sokak çeşmesidir. Kitabesinden H. 1303 (M. 1885) tarihine yapıldığı anlaşılmaktadır.


Çelikler Çeşmesi
İncesu Beldesi Çayderesi Caddesi’nde bulunan sivri kemerli, dikdörtgen formlu, taş malzemeden yapılmış sokak çeşmesidir.


Hacı Emin Sarnıcı
Senir Kasabası’nın kuzeyinde, Kırardı Mevkii’ndedir. Sucuk Kuyusu olarak da bilinen sarnıç, yaklaşık 70 cm yüksekliğinde, 5 x 12 m ebatlarındadır. 


Hacı Hüseyin Sarnıcı
Senir Kasabası’nın 6 km batısında, Tepecik Mahallesi’ne giden yolun güney kenarındadır. Sarnıç, yaklaşık 1,5 m yüksekliğinde, 10 x 15 m ebatlarındadır.   


Hasan Hüseyin Sarnıcı
Sarnıç, Senir Kasabası’nda yaklaşık 2 m yüksekliğinde, 14 x 8 m ebatlarındadır.